W rzeczywistości straty nieprzyjaciela były większe. Jeszcze przez kilka dni miejscowa ludność znajdowała bowiem w pobliżu wsi ciała zabitych Niemców. Józef Krzyczkowski oceniał, że w starciu pod Aleksandrowem nieprzyjacielski oddział utracił ok. 50 zabitych i 20 rannych. Pięciu wziętych do niewoli żołnierzy Wehrmachtu puszczono wolno po uprzednim rozbrojeniu i pozbawieniu umundurowania. Porucznik „Góra” wręczył zwolnionym jeńcom „przepustki” o treści: „Najkrótszą drogą przez Nowy Dwór i Modlin do Berlina”.
W wielu publikacjach można znaleźć informację, iż oddziały „Góry” straciły w tym starciu jednego zabitego i dwóch rannych. Poległym żołnierzem miał być st. ułan Kazimierz Miron ps. „Alba”, podczas gdy ranni zostali ułani Marian Miśnikowski i Leon Żybul. W rzeczywistości „Alba” poległ jednak dopiero 2 sierpnia 1944 w akcji pod Pieńkowem. Tym samym w boju w Aleksandrowie żołnierze AK nie ponieśli żadnych strat w zabitych.
W ocenie Józefa Krzyczkowskiego i Adolfa Pilcha bój w Aleksandrowie oznaczał de facto rozpoczęcie powstania w Puszczy Kampinoskiej.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Bitwy i potyczki Grupy Kampinos Kategoria:1944 w Generalnym Gubernatorstwie Kategoria:Aleksandrów (powiat nowodworski)