Starcie w Aleksandrowie – zaskakujący atak na kwaterującą we wsi Aleksandrów kompanię Wehrmachtu, przeprowadzony rankiem 31 lipca 1944 przez pododdziały Zgrupowania Stołpecko-Nalibockiego Armii Krajowej. W wyniku starcia polscy żołnierze przy minimalnych stratach własnych doszczętnie rozbili niemiecki oddział, zdobywając przy tym sporo broni i amunicji. Bój w Aleksandrowie jest uznawany za początek powstania w Puszczy Kampinoskiej.

Preludium W okresie niemieckiej okupacji struktury Armii Krajowej ze wschodniej części Puszczy Kampinoskiej – tj. z terenów przedwojennych gmin Czosnów, Młociny oraz ze wschodniej części gminy Zaborów – wchodziły w skład VIII Rejonu „Łęgów” VII Obwodu „Obroża” Okręgu Warszawskiego AK. Rejonem tym dowodził kpt. Józef Krzyczkowski ps. „Szymon”.