Budowa mikroskopowa; Plecha heteromeryczna z glonami protokokkoidalnymi. Rdzeń biały, kora dolna bardzo cienka – o grubości 20 μm. Epitecjum ma grubość 5–10 μm, hypotecjum do 50 μm, obłocznia 60–90 μm. Występują w niej proste, cylindryczne lub baryłkowate wstawki o grubości do 5 μm.
Reakcje barwne porostów Wszystkie reakcje negatywne. Kwasy porostowe: calycin i pulvinic dilactone.
Występowanie i siedlisko Z wyjątkiem Antarktydy występuje na wszystkich kontynentach, a także na wielu wyspach. W Europie północna granica zasięgu biegnie przez Półwysep Skandynawski (64 stopień szerokości geograficznej). W Polsce występuje na obszarze całego kraju, zarówno na niżu, jak i w niższych położeniach górskich.
Występuje na korze licznych gatunków drzew, głównie liściastych. Wśród drzew szpilkowych notowano występowanie tylko na sosnach. Preferuje drzewa rosnące pojedynczo. Czasami (rzadko) notowano występowanie także na drewnie i na krzemianowych skałach.
Gatunki podobne Podobny jest złotorost postrzępiony (Xanthoria candelaria). Można go odróżnić po owocnikach, które tworzy dość często.