Ignacy Casanovas Perramón SchP, (ur. 15 czerwca 1893 w Igualadzie, zm. 16 września 1936 w Òdenie) – hiszpański prezbiter z Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych, ofiara antykatolickich prześladowań Kościoła katolickiego w czasach hiszpańskiej wojny domowej, zamordowany z nienawiści do wiary .
Życiorys Pochodził katolickiej rodziny Ramona i Marii mieszkającej w Igualda na terenie diecezji Vich. Do nowicjatu Zakonu Kleryków Regularnych Ubogich Matki Bożej Szkół Pobożnych wstąpił 21 listopada 1909 roku w Moià. W dwa lata później 20 sierpnia złożył proste śluby zakonne, a uroczystą profesję po ukończeniu formacji zakonnej 30 sierpnia 1914 roku w Terrassie. Przyjął imię zakonne Ignacy od świętego Rajmunda. Po ukończeniu studiów teologicznych i filozoficznych w Irache 17 września 1916 roku, w Barcelonie, sakrament święceń kapłańskich udzielił mu kardynał Joan Baptista Benlloch i Vivó. Zgodnie z powołaniem pracował w placówkach wychowawczych prowadzonych przez pijarów na terenie Terrassy (1916–1918), Vilanova i la Geltrú (1918–1920), Olotu (1920–1924) i Barcelony(1924–1936). Gdy nastąpiło nasilenie czerwonego terroru w Hiszpanii aresztowano go 16 września 1936 roku w trakcie letniego pobytu w domu swojej matki.