Prezesem koła został Ludwik Jasiński, wiceprezesem Stanisław Domański, a ponadto udzielali się: mjr Stanisław Stahlberger, kpt. Czesław Wawrosz, dr Edmund Słuszkiewicz, inż. Maksymilian Fingerchut, Sebastian Flizak, Jan Bezucha, ppłk Kazimierz Barancewicz, dr Samuel Herzig, dr Salomon Ramer. W 1936 oddział liczył 55 członków, w 1937 było 88 członków (w tym 30 w sekcji narciarskiej), w 1938 było 63 członków (w tym 60 w sekcji narciarskiej). W sanockim PTT działali m.in. urzędnicy, przedstawiciele władz miasta oraz wojskowi ze stacjonującego w Sanoku 2 Pułku Strzelców Podhalańskich.
Sanocki PTT brał udział w zorganizowanym w mieście w dniach 14-17 sierpnia 1936 Zjazdu Górskiego. Wówczas został wydany Przewodnik po Sanoku i Ziemi Sanockiej autorstwa Edmunda Słuszkiewicza; wyd. II 1938. W latach 30. były wyznaczane szlaki turystyczne. Staraniem PTT w Sanoku pod koniec marca 1938 w tzw. „Wartowni” przy tunelu otwarto schronisko w Łupkowie, zorganizowane w tzw. „Wartowni” przy tunelu kolejowymTu podano 1937. .
W ramach sanockiego PTT działały sekcje turystyczna, letniskowa i propagandowo-gospodarcza. Ponadto w ramach oddziału była prowadzona Sekcja Narciarska „Sanoczanka”, której prezesem był mjr Marian Kowalski.