przeniósł się z rodziną do Paryża, zamieszkali w XIII dzielnicy, gdzie Abram Topor prowadził zakład kaletniczy, a w wolnych chwilach malował i rzeźbił, w 1938 urodził się syn Roland.
W 1941 został aresztowany i uwięziony w obozie dla jeńców żydowskich w Pithiviers, latem 1942 podczas prac polowych dzięki pomocy żony udało mu się uciec. Wyjechali do południowej Sabaudii i przebywali tam do końca II wojny światowej. Po powrocie do Paryża poświęcił się artystycznej pasji, malował i rzeźbił, tworzył też linoryty. Tematem jego obrazów były krajobrazy okolic podnóża Morvan oraz widoki wioski Breuil, gdzie spędzał miesiące letnie. Dopiero w 1971 w Galerie Benézit miała miejsce jego pierwsza wystawa indywidualna.
Wystawy Galerie Benézit, Paryż 1971; Musée de Laval, 1973; Galerie Marquet et à Bruxelles, Galerie Michel Vokaer, Paryż 1974; Centre d'Art Contemporain, Flaine 1976; Wystawa zbiorowa "La Bicyclette", Musée de Pontoise 1976; Galerie Marquet, Paryż, 1977; Wystawa zbiorowa "Les Naïfs", organizatorem był Max-Pol Fouchet, Mairie du Vésinet 1979; Galerie Marquet, Paryż 1979; Wystawa zbiorowa "Panique Universelle", Maison de la Culture, Rennes 1980; Wystawa w Kolonii w Galerie Zwirner;