W 1389 Albrecht I od śmierci brata rezydujący głównie w Hadze podzielił władzę między swych synów. Wilhelm II miał być koregentem ojca we wszystkich niderlandzkich hrabstwach, Albrechtowi pozostawiono właściwie samodzielny zarząd nad Bawarią-Straubing, a najmłodszy Jan został przeznaczony do kariery duchownej i wkrótce obrany biskupem Liège. Podczas swego panowania Albrecht II starał się wspierać Kościół i budowę nowych dróg na swym terenie, co ułatwiały korzystne warunki ekonomiczne. Za jego rządów rozpoczęto także istniejących do dziś miejskiej wieży i bazyliki św. Jakuba. Jako urodzony wojownik Albrecht II chętnie walczył. Nie uczestniczył jednak w konfliktach swych kuzynów, trzech synów Stefana II (Stefana III, Fryderyka, Jana II), którzy władali odpowiednio Ingolstadt, Landshut i Monachium. Jedyny raz wspomógł w 1388/9 ich wspólną wyprawę przeciw miastom szwabskim i arcybiskupowi Salzburga. Książę co jakiś czas odwiedzał Niderlandy. W 1396 wyruszył wspomagać brata i ojca w wojnie z Fryzyjczykami. Zmarł wkrótce po powrocie do Bawarii w Kelheim.