Ponieważ zachodnie piosenki i pokazy tańca stawały się coraz bardziej popularne i Kobayashi uważał teatr kabuki za stary i elitarnyKobayashi Ichizō: Takarazuka Manpitsu (1955). Tokyo, Daiyamondsha. 1961. Kobayashi Ichizō 2: 445-46., postanowił, że grupa teatralna złożona z kobiet może zostać dobrze przyjęta przez społeczeństwo.
Pierwszy występ rewii odbył się 1 kwietnia 1914 roku. Dziesięć lat później, rewia stała się na tyle popularna, aby stworzyć własny teatr w Takarazuka, zwany czyli „Wielki Teatr”Toshio Kawatake: A History of Japanese Theater II: Bunraku and Kabuki. Kokusai Bunka Shinkokai. Tokio. 1971. s. 15-52.. Firma jest też właścicielem i prowadzi inny teatr Takarazuka w Tokio. Obecnie Takarazuka występuje dla 2,5 mln ludzi rocznie i większość ich fanów to kobiety.
Cechą charakterystyczną rewii Takarazuka jest to, że wszystkie role są grane przez kobiety, zgodnie z oryginalnym modelem kabuki, obowiązującym do 1629 roku, kiedy to kobietom zezwalano grywać w teatrze w Japonii. Kobiety, które grają role męskie nazywane są , a grające role żeńskie nazywane są . Kostiumy, scenografie i oświetlenie są pełne przepychu, a występy przesadnie melodramatyczne.