W czasie I wojny światowej został powołany do służby w C. K. Armii i do 1918 jego oddziałem macierzystym był Pułk Piechoty Nr 30. W 1915 jako chorąży 30 p.p. został rannyWymieniony jako „Edmund Zegarski”. . Pod koniec 1915 został mianowany porucznikiem piechoty w rezerwie ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1916.
19 lutego 1919 jako były oficer armii austro-węgierskiej w stopniu porucznika został przyjęty do Wojska Polskiego i rozkazem z tego samego dnia 19 lutego 1919 Szefa Sztabu Generalnego płk. Stanisława Hallera otrzymał przydział służbowy przy Dowództwie Powiatu w Sanoku. Został awansowany do stopnia kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919. W 1919 udzielał się przy działalności zarządu powiatowego Związku Inwalidów Wojennych RP w Sanoku. W latach 20. jako oficer nadetatowy 2 Pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku służył w Powiatowej Komendzie Uzupełnień Jasło w Sanoku (od 1927 pod nazwą PKU Sanok). W 1927 sprawował stanowisko kierownika I referatu w PKU Sanok, po czym w kwietniu 1928 został oddany do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr X.
Zmarł 12 grudnia 1928 w Sanoku w wieku 36 lat. Został pochowany na cmentarzu przy ul. Rymanowskiej w Sanoku 14 grudnia 1928.