Sektorowa rama kwalifikacji (SRK) (ang. sectoral qualifications framework, SQF) – Ustawa o Zintegrowanym Systemie Kwalifikacji (ZSK) definiuje sektorową ramę kwalifikacji jako: Opis poziomów kwalifikacji funkcjonujących w danym sektorze lub branży (art. 2 pkt 19 ustawy o ZSK).
Sektorowa rama kwalifikacji jest rodzajem ramy kwalifikacji, podobnie jak Polska Rama Kwalifikacji czy Europejskie Ramy Kwalifikacji.
Sektorowa rama kwalifikacji pozwala na skoncentrowanie się na kwalifikacjach charakterystycznych dla danej branży. Główną ideą przyjętą przy opracowaniu ram sektorowych jest ich tworzenie przez branżę dla branży. Oznacza to, że w proces powstawania ramy zaangażowane jest możliwie jak najszersze grono interesariuszy reprezentujących wszystkie aspekty działalności w danym sektorze – reprezentantów pracodawców działających w tym sektorze, izby i organizacje branżowe, przedstawicieli systemu kształcenia, zarówno formalnego (uczelni oraz szkół zawodowych), jak i pozaformalnego (firmy szkoleniowe itp.), przedstawicieli instytucji regulacyjnych. Tworzenie ramy inicjuje dyskusję o kwalifikacjach i standardach w danym sektorze, umożliwia wymianę informacji między reprezentantami tej gałęzi gospodarki i podejmowanie rozstrzygnięć w sprawach spornych.