Nie jest jasne, w których pojedynkach tytuł mistrzowski był stawką; poniżej jest prawdopodobna lista tych walk:
DataMiejsceOponentWynikŹródło South Norwalk George Pearsall nokaut w 1. rundzie Nowy Jork Billy Murray no decision Nowy Jork Billy Murray no decision Nowy Jork Willie Lewis no decision Buffalo Willie „KO” Brennan no decision Nowy Jork Soldier Bartfield no decision Nowy Jork Jimmy Clabby no decision Nowy Jork Willie Martin no decision Nowy Jork Young Ahearn no decision Pittsburgh Harry Greb no decision W większości z tych walk McCoy był zdaniem prasy gorszym bokserem. Oprócz tego McCoy stoczył w tym czasie wiele innych bokserskich pojedynków. M.in. w 1915 i 1916 walczył z George’em Chipem, a w 1917 z Jackiem Dillonem (zdaniem prasy przegrał również te spotkania).
11 listopada 1917 w Nowym Jorku Mike O’Dowd odebrał McCoyowi tytuł mistrza świata nokautując go w 6. rundzie. Po utracie mistrzostwa McCoy nadal walczył zawodowo, przeważnie no decision. W 1918 Harry Greb pokonał go na punkty. Jack Dillon dwukrotnie z nim walczył w 1918, a Leo Houck jeden raz w 1919. W 1919 McCoy został znokautowany przez Joe Chipa i Mike’a O’Dowda. Ostatnią walkę bokserską stoczył w 1924.
Później był trenerem bokserskim i grywał epizodyczne role w filmach.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi średniej Kategoria:Zmarli w 1966