W międzyczasie biskupem ordynariuszem płockim został Apolinary Wnukowski, któremu zaprezentowano projekt Władysława Drapiewskiego, zyskał on aprobatę zarówno biskupa jak i kapituły. Do pomocy przy tak dużym projekcie zatrudnił on poznanego na studiach malarza Nicolasa Brüchera. Malowanym postaciom nadawał twarze osób powszechnie wówczas znanych m.in. uczonych Tadeusza Korzona, Władysława Smoleńskiego i Stanisława Tarnowskiego. Jako tło umieścił panoramę Płocka, do wizerunku aniołów pozowały młode mieszkanki miasta m.in. Mira Zimińska. Swoistym autoportretem artysty jest umieszczona na katedralnej polichromii postać św. Piotra. W 1914 jako mieszkaniec zaboru pruskiego został aresztowany i zesłany w głąb Rosji, jego prace w tym czasie kontynuował Czesław Idźkiewicz, który był jego uczniem i asystentem. W wykonaniu wielu projektów pomagali mu bracia Leon (1885-1970) i Kazimierz (1889-1978), a późniejszych latach również ich synowie. Ogółem wykonał polichromie ścienne w 122 świątyniach, najwięcej na Mazowszu i terenach położonych od niego na wschód. Poza świątyniami ozdabiał również wnętrza gmachów publicznych m.in. w Liceum Ogólnokształcącym im. Marszałka Stanisława Małachowskiego w PłockuPolichromie Drapiewskiego odsłonięte w płockiej "Małachowiance", Dzieje - portal historyczny, 24 października 2010.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Władysław Drapiewski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.