Autor ponad 150 artykułów publikowanych w polskich i zagranicznych czasopismach technicznych. Otrzymywał zaproszenia do współpracy od wielu międzynarodowych organizacji np. Komitetu Higieny Ligi Narodów, Stałej Międzynarodowej Delegacji ds. Techniki Sanitarnej i Higieny Miast w Pradze, Rady Międzynarodowej Federacji Mieszkaniowej i Planowania Miast w Londynie.
Podczas okupacji pracował jako inżynier w Głównym Urzędzie Budownictwa w Warszawie. Uczestniczył w powstaniu warszawskim.
W 1945 roku pełnił funkcję naczelnika Wydziału w Ministerstwie Administracji Publicznej w Lublinie. Później w 1949 został dyrektorem Departamentu Techniki Urządzeń Komunalnych w Ministerstwie Administracji Publicznej, a następnie w Ministerstwie Gospodarki Komunalnej.
Od 1945 roku rozpoczął wykłady na Wydziale Inżynierii i Geodezji PW. W 1947 roku objął stanowisko kierownika Katedry Techniki Sanitarnej na Wydziale Inżynierii. W 1950 roku uzyskał tytuł profesora. W latach 1953–1955 i 1960–1961 był dziekanem Wydziału Inżynierii Sanitarnej i członkiem Senatu PW.