Od sierpnia 1947 zastępca dowódcy Wojsk Pogranicznych MWD Zakarpackiego Okręgu Pogranicznego, od grudnia 1947 dowódca Wojsk Pogranicznych MWD Okręgu Ukraińskiego, na tym stanowisku brał udział w walkach z UPA, od listopada 1951 dowódca wojsk MWD Okręgu Leningradzkiego, od października 1953 starszy doradca MWD ZSRR/KGB ZSRR przy Ministerstwie Spraw Wewnętrznych Albanii, od października 1956 szef Zarządu 1 Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych MWD ZSRR, jesienią 1956 uczestniczył w tłumieniu antykomunistycznego powstania na Węgrzech, w listopadzie 1956 był wojskowym komendantem Budapesztu. Od kwietnia 1957 szef sztabu - I zastępca szefa Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych KGB Południowo-Zachodniego Okręgu Pogranicznego, 15 lipca 1957 mianowany generałem porucznikiem, od maja do grudnia 1961 dowódca grupy operacyjnej wojsk pogranicznych KGB Ukraińskiej SRR, następnie na emeryturze. Deputowany do Rady Najwyższej ZSRR 2, 3 i 5 kadencji.