Armii awansował na kolejne stopnie: kadeta ze starszeństwem z 1 września 1887, kadeta-zastępcy oficera (1888), porucznika ze starszeństwem z 1 listopada 1889, nadporucznika ze starszeństwem z 1 stycznia 1894, kapitana 2. klasy ze starszeństwem z 1 listopada 1902, kapitana 1. kasy w 1906 ze starszeństwem z 1 listopada 1902, majora ze starszeństwem z 1 listopada 1913, podpułkownika ze starszeństwem z 1 września 1915 i pułkownika 24 sierpnia 1918 ze starszeństwem z 1 maja 1918 i 121. lokatą. 30 września 1917 został nobilitowany otrzymując przydomek „Leoney”.
26 marca 1919 w Wiedniu zgłosił się do Wojska Polskiego. Od 26 czerwca 1919 pozostawał bez przydziału w Stacji Zbornej we Lwowie. 30 lipca został przydzielony do Szkoły Artylerii w Rembertowie. 15 sierpnia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej z zatwierdzeniem posiadanego stopnia pułkownika ze starszeństwem z 1 maja 1918, z zaliczeniem do I Rezerwy oraz powołaniem do służby czynnej na czas wojny aż do demobilizacjiDz. Rozk. Wojsk. Nr 87 z 3 września 1919, poz. 3060. i mianowany sztabowym oficerem inspekcyjnym artylerii w Dowództwie Okręgu Generalnego „Lwów”. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austriacko-węgierskiej.