Kariera MMA Horwich doskonalił swoje umiejętności parterowe w renomowanym klubie Team Quest pod okiem mistrza UFC B.J. Penna i czarnego pasa Eddiego Bravo. Równocześnie rozwijał swoje umiejętności stójkowe w zakresie boksu tajskiego. Pierwszą zawodową walkę w formule MMA zanotował 6 września 2003, poddając poprzez duszenie Cory'ego Develę. Do końca roku stoczył jeszcze dwie walki, notując remis i porażkę. W 2004 stoczył aż dziesięć pojedynków, wygrywając osiem z nich, m.in. z Joshem Burkmanem i Jasonem MacDonaldem oraz przegrywając z Gloverem Teixeirą. W latach 2005–2006 walczył na lokalnych amerykańskich i kanadyjskich galach, notując ważne zwycięstwa nad Krzysztofem Soszyńskim i Vernonem White'em.
W 2006 związał się z International Fight League (IFL) dołączając do drużyny Portland Wolfpack gdzie głównym trenerem był srebrny medalista olimpijski w zapasach Matt Lindland. W debiucie przegrał z Jamalem Pattersonem. Do końca roku stoczył jeszcze trzy pojedynki (bilans 2-1) pokonując przed czasem m.in. Mike'a Pyle'a. W listopadzie 2007 wziął udział w World Grand Prix mającym wyłonić inauguracyjnych mistrzów IFL w poszczególnych kategoriach wagowych. W półfinale Horwich poddał dźwignią Briana Fostera, a w wielkim finale 29 grudnia znokautował Benji Radacha zostając mistrzem IFL w wadze średniej.