Debiutem w języku polskim było opowiadanie Palmy, banany, bażanty, opublikowane w 1924 na łamach pisma młodzieży „Życie", za które otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie literackim Koła Polonistów w Warszawie. Był członkiem grupy poetyckiej „Smok”, później związany był ze środowiskiem Kwadrygi. mały|Grupa „Kwadrygi”. S.M. Saliński siedzi drugi od lewej W 1926 roku otrzymał I nagrodę w prestiżowym konkursie redakcji „Naokoło Świata” za nowelę Miłość Kapitana Paara. Uznanie przyniósł mu wydany w 1928 w formie książkowej cykl nowel Opowieści Morskie. W latach 1929–1930 podjął praktykę w przedsiębiorstwie „Żegluga Polska” odbywając dwa rejsy na statku SS Niemen po Morzu Śródziemnym.
W 1930 ożenił się z Marią Weppo. W latach trzydziestych urodzili się jego dwaj synowie: Stanisław i Paweł. Przez kolejne lata pracował w „Kurierze Czerwonym” i innych pismach „Domu Prasy”, przechodząc szczeble redakcyjnego rzemiosła od korektora, przez redaktora technicznego, pracownika redakcji do kierownika działu i sekretarza redakcji. Publikował też w prasie powieści w odcinkach pod pseudonimem Józef Seweryn. Wraz z Ryouchu Umedą opracowywał Antologię poezji japońskiej, która jednak nie została wydana ze względu na wybuch wojny.