W roku 1941, przyczynił się do powstania rumuńskiej grupy surrealistów (w skład której wchodzili również Gherasim Luca, Paul Păun, Dolfi Trost oraz Virgil Teodorescu). Naum został wciągnięty do Armii Rumuńskiej podczas II wojny światowej i służył na froncie wschodnim po inwazji Związku Sowieckiego. Naznaczony wojennym doświadczeniem, po tym jak zachorował, został zwolniony ze służby w roku 1944.
W grudniu roku 1947 grupa surrealistów uległa pod naporem powojennej okupacji sowieckiej oraz udanego przejęcia rządu rumuńskiego przez władze komunistyczne. Kiedy socrealizm stał się oficjalną polityką kulturalną Rumunii, Naum mógł publikować wyłącznie książki dla dzieci (druk dwóch spośród nich, opowiadających o pingwinie Apolodorze, został kilkukrotnie wznowiony). Ponadto opublikował kilka książek w duchu socrealizmu, jednak w późniejszym okresie zanegował ich treść. Nigdy nie przestał pisać surrealistycznych wierszy.
W latach 1950–1952 wykładał filozofię, pracując jednocześnie jako tłumacz.