Tarnowskiego 8..
W czasie okupacji sowieckiej został aresztowany przez NKWD i wiosną 1940 zamordowany. Jego nazwisko znalazło się na tzw. Ukraińskiej Liście Katyńskiej opublikowanej w 1994. Został wymieniony na liście wywózkowej 55/5-38 pod numerem 1313 jako „Ludwik Kletzek”. Ofiary tej części zbrodni katyńskiej zostały pochowane na otwartym w 2012 Polskim Cmentarzu Wojennym w Kijowie-Bykowni.
Jego żoną była Ewa, z którą miał córkę Joannę i syna Jerzego; cała trójka w 1940 została deportowana przez sowietów w głąb ZSRR do Semipałatyńska, gdzie Ewa Klotzek zmarła, a dzieci wydostały się z tamtego obszaru wraz z Armią Andersa i następnie osiadły w Wielkiej Brytanii.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie za służbę w POW w b. zaborze austriackim i b. okupacji austriackiej Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Odznaka pamiątkowa Polskiej Organizacji Wojskowej Odznaka pamiątkowa „Orlęta” Gwiazda Przemyśla
austriackie Srebrny Medal Zasługi Wojskowej na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Brązowy Medal Zasługi Wojskowej z mieczami na wstążce Krzyża Zasługi Wojskowej Krzyż Jubileuszowy Wojskowy
Zobacz też Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) Rudolf Klotzek
Przypisy
Bibliografia