Aleksandra Sulikowska-Bełczowska, wcześniej Aleksandra Sulikowska-Gąska (ur. 20 lipca 1974 w SzczecinieKatalog Biblioteki Narodowej.) – polska historyczka sztuki, bizantynolożka, profesor w Instytucie Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Ukończyła studia w zakresie historii sztuki na Uniwersytecie Warszawskim (1998). Doktorat Spory o ikony na Rusi w XV i XVI wieku (5 maja 2004) pod kierunkiem Barbary Dąb-Kalinowskiej w Instytucie Historii Sztuki UW. Habilitacja tamże w 2014 na podstawie książki Ciała, groby i ikony: kult świętych w ruskiej tradycji literackiej i ikonograficzne. Profesor w Katedrze Historii Sztuki Dawnej Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 2008–2012 w Instytucie Historii Sztuki pełniła funkcję wicedyrektora ds. studenckich. Od 2020 kieruje Katedrą Historii Sztuki Dawnej w IHS UW. W 1998 rozpoczęła pracę w Muzeum Narodowym w Warszawie, gdzie jest kuratorką Zbiorów Sztuki Wschodniochrześcijańskiej. Zajmuje się ruskim i rosyjskim malarstwem ikonowym, sztuką cerkiewną w państwie polsko-litewskim i w Rzeczypospolitej, problemami sztuki pogranicza Wschodu i Zachodu, kulturą artystyczną staroobrzędowców. Jej prace dotyczą także zabytków nubijskich, zwłaszcza malowideł z Faras.