Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Po tym jak został aktywowany jako nauczyciel w szkole kadeckiej w Modlinie w Modlinie przestał podlegać Ministerstwu Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego od 1 stycznia 1920. 15 lipca 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu majora, w artylerii, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej. Pełnił wówczas służbę w Oddziale III Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i 27. lokatą w korpusie oficerów artylerii. Od czerwca do sierpnia 1922 pełnił obowiązki komendanta korpusu. Po zakończeniu roku szkolnego 1922/23 ustąpił ze stanowiska inspektora musztry, pozostając nadal nauczycielem historii. W 1923 był dowódcą oddziału szkolnego, a w następnym roku oficerem oświatowym. Pełniąc służbę w KK-2 pozostawał oficerem nadetatowym 2 pułku artylerii ciężkiej w Chełmie. 1 grudnia 1924 został awansowany do stopnia podpułkownika ze starszeństwem z dniem 15 sierpnia 1924 i 5. lokatą w korpusie oficerów artylerii. 14 lutego 1929 został zwolniony z zajmowanego stanowiska i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VIII.