Dziesięć lat później w rodzinie zaczynają się pojawiać coraz większe problemy. Dwóch synów wyjechało, a rzadko widywana, schorowana żona zajęła miejsce swojej zmarłej teściowej na piętrze. Choć żona traktuje Mùi jak członka rodziny, młoda służąca postanawia zmienić miejsce pracy. Mùi przechodzi do pianisty, przyjaciela z dzieciństwa jednego z synów poprzednich pracodawców. Nowy pracodawca jest zaręczony, ale woli spędzać czas grając na fortepianie, niż dzielić go ze swoją narzeczoną.
Pewnej nocy, w czasie rozmowy zaręczonych, jego gra na fortepianie staje się coraz bardziej głośna i niepokojąca. Pianista wyraźnie ignoruje swoją wybrankę, a wyglądająca przez okno Mùi, widzi, że narzeczona opuszcza jego pokój. Kiedy Mùi wchodzi do pokoju, muzyka staje się bardziej spokojna i harmonijna. Później tej samej nocy widzowie obserwują, jak pianista wchodzi do mieszkania Mùi, zamykając za sobą drzwi. Gdy wybranka muzyka dowiaduje się o tym, zrywa z nim zaręczyny. Pianista uczy Mùi czytać i pisać, oraz pokazuje jak zachowywać się jak dama. Film kończy się sceną, w której ciężarna Mùi czyta poezję swojemu mężowi oraz żonie swojego pierwszego pracodawcy.