W C. K. Armii został mianowany podporucznikiem w rezerwie piechoty z dniem 1 listopada 1871. Do około 1879 był oficerem rezerwy 77 Galicyjskiego pułku piechoty w Samborze•••••. Następnie w C. K. Obronie Krajowej w rezerwie piechoty w grupie nieaktywnych został zweryfikowany w stopniu podporucznika z dniem 1 listopada 1871, a potem awansowany na stopień porucznika z dniem 1 maja 1880. Od około 1879 do około 1882 posiadał przydział do Galicyjskiego batalionu piechoty obrony krajowej nr 68 w Brodach•.
W 1892 został członkiem Towarzystwa dla Rozwoju i Upiększania Miasta Lwowa. Jego żoną była Leontyna (wzgl. Klementyna, potocznie określana jako hofratowa), która w Sanoku była założycielką i przez wiele lat do 10 marca 1908 pełniła stanowisko prezesa Towarzystwa św. Wincentego à Paulo•Alojzy Zielecki, Życie kulturalne. Społeczeństwo Sanoka u progu XX wieku, W epoce autonomii galicyjskiej, w: Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 458.. Jego synem był Mieczysław Chyliński (ur. 1880, oficer wojskowy)•.