22 kwietnia 1903 w Detroit Root pokonał na punkty Kida McCoya. Walka ta jest uważana za pierwszy pojedynek o mistrzostwo świata kategorii półciężkiej z limitem 175 funtów. Już w następnej walce Root stracił tytuł przegrywając przez nokaut w 12. rundzie z George’em Gardnerem 4 lipca 1903 w Fort Erie. W tym samym roku pokonał jeszcze Firemana Jima Flynna, a 1904 m.in. zremisował z Gardnerem i pokonał go (w międzyczasie Gardner stracił mistrzostwo świata na rzecz Boba Fitzsimmonsa), a także stoczył walkę z Tommym Ryanem uznaną za nieodbytą.
Gdy Jim Jeffries zrezygnował z tytułu mistrza świata w kategorii ciężkiej, ogłosił, że jego następcą będzie zwycięzca walki Jack Root – Marvin Hart. Pojedynek tych pięściarzy odbył się 3 lipca 1905 w Reno, a sędziował sam Jeffries. Hart zwyciężył przez nokaut w 12 rundzie i to on został nowym mistrzem świata. Root stoczył potem jeszcze jedną walkę w 1906 i wycofał się z ringu.
Był później pierwszym zarządcą Olympic Auditorium w Los Angeles.
Został wybrany w 2011 do Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Amerykańscy bokserzy Kategoria:Członkowie Międzynarodowej Bokserskiej Galerii Sławy Kategoria:Urodzeni w 1876 Kategoria:Zawodowi bokserzy wagi półciężkiej Kategoria:Zmarli w 1963