Patriotyczna Unia Kurdystanu, PUK (kurd. Yaketi Nishtimani Kurdistan) – ugrupowanie polityczne założone w Kurdystanie irackim przez Dżalala Talabaniego w 1975 roku.
Początkowo była partią inteligencką, 13 spośród 15 jej założycieli było naukowcami lub nauczycielami akademickimi. Rozszerzała swoją bazę społeczną od początku lat 80. W ciągu swojego istnienia przeszła ewolucję od programu typowo lewicowego w stronę socjaldemokracji i centrum. Ma status obserwatora w Międzynarodówce Socjalistycznej.
Jego główna strefa wpływów rozciąga się w południowo-wschodniej, leżącej przy granicy z Iranem części Kurdystanu irackiego. W 1992 roku w wolnych wyborach do 102-miejscowego kurdyjskiego Zgromadzenia Narodowego uzyskała 50 mandatów.
Rywalizuje z Demokratyczną Partią Kurdystanu Masuda Barzaniego. W 1995 roku w wyzwolonej spod panowania Saddama Husajna północnej części Iraku doszło do bratobójczych walk pomiędzy obiema stronnictwami, które starała się wykorzystać armia iracka i wojska państw ościennych, które wkroczyły do Kurdystanu irackiego. Pogodzenie obu stronnictw kurdyjskich pozwoliło na stworzenie praktycznie niezależnej strefy zarządzanej przez samych Kurdów w północnym IrakuJarosław Tomasiewicz: Terroryzm na tle przemocy politycznej (Zarys encyklopedyczny), Katowice 2000, s.