Na początku kariery politycznej Mikael Syul został wysłany razem z cesarską delegacją do Kairu w celu przywiezienia do Etiopii nowego abuny, czyli biskupa w 1745 roku.
Konflikt z cesarzem Jozuem II
Gdy cesarz Jozue II Kuareńczyk wyprawił się przeciwko Arkiko i Massaua, ponieważ przywódcy tych miast odpowiadali za rabowanie towarów wiezionych do Etiopii, poprosił Mikaela Syula, który był wówczas zarządcą Tambien aby zainterweniował. Syul jednak zwlekał z wyprawą i gdy cesarz wyruszył na północ, podburzył przeciwko cesarzowi plemiona Galla-Raja i Galla-Azebo. Jozue II próbował nawiązać kontakt z Mikaelem Syulem i porozumieć się z nim, jednak ten nie podejmował żadnych kroków. Dopiero gdy armia cesarska ruszyła ku Adui i gdy otoczyła górę Semajat, Mikael Syul poddał się i na znak skruchy uwiesił sobie kamień u szyi. Jozue przebaczył mu wówczas.
Sytuacja po śmierci Jozuego II