Zachodniego, 11 września 1941 mianowany majorem bezpieczeństwa państwowego. Od 3 stycznia do 21 maja 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Północno-Zachodniego w stopniu starszego majora bezpieczeństwa państwowego, od 21 maja do 4 sierpnia 1942 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Północno-Kaukaskiego, od 4 sierpnia 1942 do 13 marca 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Briańskiego, 14 lutego 1943 awansowany na komisarza bezpieczeństwa państwowego. Od 13 do 28 marca 1943 szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Orłowskiego, od 28 marca do 29 kwietnia 1943 ponownie szef Wydziału Specjalnego NKWD Frontu Briańskiego, następnie przeniesiony z NKWD do kontrwywiadu Armii Czerwonej - od 29 kwietnia do 15 lipca 1943 szef Zarządu Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony Stepowego Okręgu Wojskowego, od 26 maja 1943 generał major, od 15 lipca do 17 listopada 1943 szef Wydziału Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony Frontu Stepowego. Od 17 listopada 1943 do 10 czerwca 1945 szef Zarządu Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony 2 Frontu Ukraińskiego, 31 lipca 1944 awansowany na generała porucznika, od 10 czerwca 1945 do 9 czerwca 1947 szef Zarządu Kontrwywiadu Ludowego Komisariatu Obrony/MGB ZSRR Centralnej Grupy Wojsk.