Stanisław Aleksander Gołąb (ur. 25 sierpnia 1878 w Rzeszowie, zm. 30 marca 1939 w Krakowie) – polski prawnik, cywilista, profesor nauk prawnych (1921), od 1919 profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego.
Życiorys Urodził się w 1878 w Rzeszowie jako syn Michała i Marii z domu Rittner. Kształcił się w Gimnazjum im. Franciszka Józefa we Lwowie, gdzie w 1896 zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Kajetan Golczewski, Władysław Semkowicz). Podjął studia na kierunku prawa na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1900 uzyskał stopień naukowy doktora. Edukację prawniczą prowadził później na zagranicznych uniwersytetach w Wiedniu, Berlinie, Monachium i Paryżu. Od 1901 pracował w służbie Prokuratorii Skarbu we Lwowie, początkowo jako praktykant konceptowy, następnie jako koncypient. Po zdaniu egzaminu prokuratorskiego w 1904, rok później został koncepistą w Prokuratorii Skarbu w Krakowie. Po zdaniu egzaminu adwokackiego w 1909, został mianowany adiunktem, a następnie sekretarzem. Podczas I wojny światowej w 1917 został awansowany na stanowisko radcy skarbu reprezentującego interesy państwa. Uczestniczył w pracach dotyczących stworzenia systemu prawa na obszarze ziem polskich. W 1917 uzyskał habilitację na UJ na podstawie pracy pt.