szefa Wojsk NKWD ds. Ochrony Szczególnie Ważnych Przedsiębiorstw, od 11 marca 1942 do 25 kwietnia 1946 zastępca ludowego komisarza/ministra spraw wewnętrznych ZSRR ds. wojska, 20 grudnia 1942 mianowany generałem porucznikiem, a 29 października 1943 generałem pułkownikiem. Brał udział w masowych deportacjach Kałmuków, Czeczenów i Inguszy na Syberię. Od 28 października 1944 do 27 marca 1946 szef Głównego Zarządu Wojsk Wewnętrznych NKWD/MWD ZSRR, od 25 kwietnia 1946 do 2 kwietnia 1948 zastępca ministra spraw wewnętrznych ZSRR, od 2 kwietnia 1948 do 31 grudnia 1950 przewodniczący Komitetu ds. Kultury Fizycznej i Sportu przy Radzie Ministrów ZSRR. Od 31 grudnia 1950 do 26 sierpnia 1951 zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR ds. wojska, od listopada 1951 do grudnia 1952 studiował w Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych ZSRR im. K. Woroszyłowa w Moskwie, od grudnia 1953 na emeryturze.