Wilhelm Ireland SJ, (ur. 1636, zm. 24 stycznia 1679 w Tyburn) – angielski prezbiter z zakonu jezuitów, ofiara antykatolickich prześladowań w Anglii okresu reformacji, zabity na podstawie sfabrykowanych zarzutów o udziale w spisku, na fali represji zapoczątkowanych przez Henryka VIII ustanawiającego zwierzchność króla nad państwowym Kościołem anglikańskim, czczonych przez Kościół katolicki jako męczennik za wiarę.
Życiorys Pochodził z hrabstwa Lincolnshire, a jego rodzicami byli William i Barbara z d. Eure. Studia podjął na kontynencie w kolegium angielskim w Saint-Omer, a w 1655 roku rozpoczął nowicjat Towarzystwa Jezusowego w Watten. Ukończywszy studia teologiczne w Liège otrzymał sakrament święceń kapłańskich (1667 r.). Został wykładowcą macierzystej uczelni i pełnił obowiązki spowiednika w klasztorze klarysek w Gravelines. Ponieważ powierzono mu objęcie obowiązków prokuratora misji jezuickiej w Anglii w 1677 roku powrócił do ojczyzny i stawił się w Londynie. Działalność duszpasterską prowadził ukrywając się pod nazwiskiem Ironmonger.