Etap klasycystyczny mały|lewo|Złoty podział strony według Van de Graafa. Tschichold wzorował się na tym układzie w fazie klasycystycznej Choć Nowa typografia stała się książką kanoniczną, od 1932 roku Tschichold powoli porzucał swoje surowe poglądy na rzecz klasycyzmu w projektowaniu (czego dowodem zaprojektowany przez niego krój Saskia oparty na proporcjach antykwy). W późniejszych latach Tschichold odciął się od swoich tez z Nowej typografii, ponieważ uznał je za zbyt ekstremalne. Poszedł też dalej – ogólnie potępił nurt współczesnego projektowania i uznał go za zbyt autorytarny i oderwany od rzeczywistości.

W latach 1947–1949 Tschichold mieszkał w Wielkiej Brytanii, gdzie sprawował pieczę nad przeprojektowaniem 500 okładek książek wydawnictwa The Penguin’s Books, dla których specjalnie stworzył standardowe zasady wydawania, tzw. The Penguin Composition Rules. Choć nadał książkom Pingwina (zwłaszcza serii z pelikanem) ujednolicony wygląd i wprowadził wiele skutecznych, stosowanych do dzisiaj rozwiązań typograficznych, każdej książce pozwalał w sposób naturalny na narodzenie się jej formy, co skutkowało różnorodnymi okładkami i stronami tytułowymi. Podczas pracy dla firmy przygotowującej tanie, znane książeczki Tschichold starał się podążać za marką Pingwina – wykorzystywał formy kultury popularnej, np.