Omawiana zasada nie jest wprost wyrażona w polskim Kodeksie postępowania karnego, jednak jest bezspornie uznawana za naczelną zasadę procesową w orzecznictwie polskich sądów powszechnychPostanowienie SN z dn. 7.08.2013 r., sygn. akt II KK 153/13 oraz przez przedstawicieli nauki polskiego procesu karnego. Jest ona wyinterpretowywana z kilku przepisów Kodeksu postępowania karnego. Art. 7 k.p.k. nakazuje swobodne kształtowanie przekonania na podstawie wszystkich dowodów uwzględniając m.in. wskazania wiedzy i doświadczenia życiowego, które to przyznają prymat dowodom pierwotnym. Kolejnym przepisem wskazującym na pierwszeństwo stosowania dowodów pierwotnych jest art. 174 k.p.k. ustanawiający zakaz zastępowania wyjaśnień oskarżonego i zeznań świadka treścią pism, zapisków i notatek urzędowych, co jest dowodem pochodnym. Treść art. 92 i 410 k.p.k. nakazuje organom i sądowi opieranie swoich rozstrzygnięć na całokształcie okoliczności ustalonych w toku postępowania.