Twórczość thumb|300px|Plaut czytający swą sztukę w młynie (mal. Camillo Miola, 1864) Komedie Plauta (o czym sam zresztą informuje w prologach) to przeróbki i adaptacje komedii greckich należących do nowej komedii attyckiej. Autorem większości opracowanych przez niego fabuł był Menander. Utwory pisane są językiem dosadnym, zbliżonym do potocznej łaciny tamtego okresu i przedstawiają realistycznie wiele sytuacji z ówczesnego życia.
Często stosowanym kryterium podziału jest charakter utworów, dzielonych na komedieMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (red. Z. Piszczek). Warszawa: PWN, 1983, s. 596.: charakterów (Truculentus, Miles gloriosus, Aulularia) intryg (Epidicus, Asinaria, Curculio, Persa, Pseudolus, Poenulus, Bacchides, Mostellaria) pomyłek (Amphitruo, Menaechmi) rodzinne (Trinummus, Captivi, Cistellaria, Rudens, Stichus, Vidularia) farsy (Mercator, Casina) Utwory te są pozbawione głębszej refleksji filozoficznej i płytkie pod względem psychologicznym, a w obsadzie aktorskiej – z szeregiem powtarzających się postaci (handlarz niewolników, starzec-sknera, przebiegły niewolnik, pasożyt).