W 1985 opublikowała biograficzną książkę o swoim ojcu i o sobie – My Father, His Daughter.

Była działaczką społeczną zajmującą się prawami człowieka, w szczególności sprawami równości płci, przemocy wobec kobiet i handlu żywym towarem. Była działaczką takich organizacji jak Pokój Teraz, Bat Shalom, Coalition of Women for Peace.

W 1991 otrzymała nagrodę Brunona Kreiskiego.

Kariera polityczna Podobnie jak ojciec związała się politycznie z Partią Pracy. W wyborach parlamentarnych w 1992 po raz pierwszy dostała się do izraelskiego parlamentu. Zasiadając w trzynastym Knesecie była przewodniczącą Komisji ds. Statusu Kobiet i Równości Płciowej, przewodniczącą komisji śledczej w sprawie o morderstwo, oraz członkinią Komisji Konstytucji, Prawa i Sprawiedliwości i Komisji Obrony i Spraw Zagranicznych, a także podkomisji ds. sił zbrojnych oraz edukacji w IDF. W 1995 została umieszczona na liście 100 wpływowych kobiet we francuskim tygodniku „L’Express”.

W kolejnych wyborach ponownie zdobyła mandat poselski, a w czternastym Knesecie zasiadała w Komisji Obrony i Spraw Zagranicznych oraz powtórnie przewodniczyła Komisji ds. Statusu Kobiet i Równości Płciowej.