Wszystkie części rośliny są lekko trujące w stanie świeżym. Toksyny są niszczone przez obróbkę cieplną i suszenie. Roślina ma również silnie kwaśny sok, który może powodować powstawanie pęcherzy na skórze. Połknięcie powoduje pieczenie w ustach, bóle brzucha, wymioty oraz krwawe biegunki. Kontakt skóry z sokiem może powodować jej zaczerwienienie, pieczenie i powstawanie pęcherzy. Za te właściwości odpowiada toksyczna protoanemonina, uwolniona z ranunkuliny glikozydowej. Jednak by zaobserwować poważne efekty toksyczne, potrzebne jest spożycie jej większej ilości.
Zastosowanie Indianie z plemion Nlaka'pamux i Syilx wytwarzali z gatunku R. glaberrimus truciznę, którą później pokrywali groty strzał. Ponadto członkowie plemienia Syilx suszone lub rozgniecione świeże okazy tej rośliny umieszczali w kawałkach mięsa, które służyły jako zatrute przynęty dla kojotów.
W medycynie ludowej plemię Syilx używało okładów z rozgniecionych całych roślin do uśmierzania bólu stawów i bóli wszelkiego rodzaju. Plemię Nlaka'pamux z rozgniecionych kwiatów tego gatunku wykonywało okłady na brodawki, w celu podrażnienia skóry.
Zmienność W obrębie tego gatunku wyróżniono jedną odmianę: Ranunculus glaberrimus var. ellipticus (Greene) Greene
Zobacz też Lista gatunków z rodzaju jaskier
Przypisy
Kategoria:Jaskrowate