Iwan Fiodorowicz Nikiszow (ros. Ива́н Фёдорович Ники́шов, ur. we wsi Warkino w obwodzie wołogodzkim, zm. 5 sierpnia 1958 w Moskwie) – radziecki polityk, wojskowy i funkcjonariusz służb specjalnych, generał porucznik, Bohater Pracy Socjalistycznej (1944).
Życiorys Po ukończeniu szkoły wiejskiej przeniósł się do Carycyna (obecnie Wołgograd). W styczniu 1915 powołany do armii rosyjskiej, walczył w I wojnie światowej. Po rewolucji lutowej był członkiem pułkowego komitetu rewolucyjnego. Od lipca 1918 żołnierz Armii Czerwonej, dowódca kompanii, uczestnik walk o Carycyn i na Powołżu (1918-1919). W 1919 dowódca batalionu, uczestnik walk z Kozakami na Uralu i powstańcami dagestańskimi, od października 1919 członek RKP(b)/WKP(b). Pomocnik dowódcy pułku, od 1923 dowódca 6 Kaukaskiego Pułku 2 Dywizji Piechoty. Od 1924 służył w Wojskach Pogranicznych OGPU ZSRR. W latach 1925–1933 dowódca 41 Nachiczewańskiego Pogranicznego Oddziału OGPU. W 1929 skończył kursy przy Wyższej Szkole Pogranicznej OGPU, od 1932 dowódca 4 Brygady Kolejowej Wojsk OGPU. Od kwietnia do lipca 1934 dowódca Wojsk OGPU Pełnomocnego Przedstawicielstwa OGPU Obwodu Centralno-Czarnoziemskiego. Od lipca 1934 do marca 1937 szef Zarządu Wojsk Ochrony Wewnętrznej Zarządu NKWD Obwodu Centralno-Czarnoziemskiego.