Władimir Nikołajewicz Nowikow (ros. Влади́мир Никола́евич Но́виков, ur. 6 grudnia 1907 we wsi Kriestcy w obwodzie nowogrodzkim, zm. 21 lipca 2000 w Moskwie) – radziecki polityk, wicepremier ZSRR (1960-1962 i 1965-1980), przewodniczący Państwowej Komisji Planowania ZSRR (1960-1962), Bohater Pracy Socjalistycznej (1942).
W 1928 ukończył mechaniczne technikum przemysłowe w Nowogrodzie, a 1934 filię Leningradzkiego Instytutu Wojskowo-Mechanicznego w Iżewsku, kolejno technik, inżynier konstruktor, kierownik wydziału, szef laboratorium, szef wydziału technicznego, główny technolog i główny inżynier fabryki zbrojeniowej w Iżewsku. Od 1936 w WKP(b), 1939-1941 dyrektor fabryki zbrojeniowej w Iżewsku, 1941-1948 zastępca ludowego komisarza/ministra uzbrojenia ZSRR, 1945-1953 dyrektor Instytutu Naukowo-Badawczego nr 61, od 1948 członek Komitetu ds. Radiolokacji przy Radzie Ministrów ZSRR, 1953-1955 szef v Głównego Zarządu Ministerstwa Przemysłu Zbrojeniowego ZSRR, 1955-1957 I zastępca ministra inżynierii ogólnej.