Należał do znakomitych polskich dyplomatów, wysyłanych do poselstw zagranicznych i do papieża w sprawie kanonizacji Świętego Jacka. Zostawił znaczny fundusz na wychowanie przeszło 30 wychowanków akademii krakowskiej.
Zasłynął jako żarliwy katolik i przeciwnik reformacji. Po śmierci swego przyjaciela Piotra Tomickiego związał się Stanisławem Hozjuszem i Marcinem Kromerem, którzy chętnie zasięgali jego rady. Pochowany w kaplicy Piotra Tomickiego na Wawelu renesansowa płyta nagrobna znajduje się obok sarkofagu Władysława Łokietka. Do 1848 roku istniał na Wawelu Dom Borka wyburzony przez wojska austriackie"Encyklopedia Krakowa", wyd. PWN, Kraków 2000 s.78.
Przypisy
Bibliografia Adam Boniecki, "Herbarz Polski", (tom 2, str. 28, Borek Stanisław) Hr. Seweryn Uruski, "Rodzina. Herbarz szlachty polskiej", (tom 1, str. 323-324, Borek-Berg)
Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Bolonii Kategoria:Doktorzy obojga praw (I Rzeczpospolita) Kategoria:Dyplomaci I Rzeczypospolitej Kategoria:Kanclerze włocławskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy krakowskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy poznańskiej kapituły katedralnej Kategoria:Kanonicy włocławskiej kapituły katedralnej Kategoria:Ludzie