W 881 Hugo przyrzekł wierność Ludwikowi III, w zamian za co otrzymał klasztor w Lobbes.

23 kwietnia 882 roku w Wielkanoc Ludwik III ogłosił Hugo swoim lennikiem z Alzacji. Hugo zbuntował się i uciekł do Burgundii. W 883 jego siostra Gizela poślubiła nawróconego wikińskiego władcę Fryzji Gotfryda, co dało mu potężnego sojusznika. Nowy król zachodniofrankijski Karol Otyły zaoferował mu władzę nad Metz, ale Hugo odmówił. Planował odnowić królestwo swego ojca z pomocą szwagra, ale o tych planach dowiedział się Karol i wezwał jego i Gotfryda do Gondreville lub Spijk. Okazało się to pułapką. Hugo został oślepiony (stąd jego przydomek) przez Henryka z Neustrii i osadzony w St. Gallen, potem w Fuldzie, a w końcu w opactwie Prüm, gdzie zmarł. Gotfryda natomiast zamordowano (zapewne na zlecenie Karola Otyłego). Śmierć Hugo oznaczała de facto koniec istnienia odrębnej Lotaryngii, gdyż kolejny władca wschodniofrankijski Arnulf z Karyntii panował także nad Lotaryngią.

Bibliografia Biografia na Deutsche-biographie.de Biografia na stronie FMG.ac Annały fuldajskie

Kategoria:Urodzeni w IX wieku Kategoria:Zmarli w 895 Kategoria:Władcy Lotaryngii Kategoria:Karolingowie