Teatr STG był przede wszystkim teatrem dramatycznym stawiającym na własne próby i poszukiwania inscenizacyjne wyrazowo zdążające do widowiska poetyckiego. Był to zespół ludzi zainteresowanych formułą teatru zaangażowanego na płaszczyźnie społeczno-politycznej i kulturotwórczej. W centrum poszukiwań umieszczano problem współczesnego romantyzmu, a raczej walki o taką postawę romantyczną, która pozwoliłaby jednostce na świadome, autentycznie indywidualne kierowanie własna egzystencją. Poparcie dla tej postawy rodziło poetykę teatru i wpływało na kształt poszczególnych inscenizacji. Nie prowadząc eksperymentalnych badań stylu i techniki starano się wypracować dla każdej realizacji formę umożliwiającą przekazanie zamierzonych treści intelektualnych.
Teatr STG w latach swojej aktywności artystycznej był zapraszany na większość krajowych i kilka zagranicznych festiwali teatru studenckiego zdobywając pochlebne recenzje oraz zespołowe i indywidualne nagrody za reżyserię, scenografię, muzykę i aktorstwo.