Po zakończeniu II wojny światowej powrócił do kariery trenerskiej. W 1946 dołączył do sztabu szkoleniowego Szachtara Stalino, a w 1947 stał na czele Szachtara, którym kierował do 1948Как "Стахановец" "Шахтером" стал » Донецкий : авторский сайт Е. Ясенова. Od 1949 do 1950 prowadził Torpedo Stalingrad, a od 1953 do 1954 ukraiński Metałurh OdessaЗимние сборы: взгляд в историю. W 1955 przeniósł się do Metałurha Zaporoże. Od 1957 do 1959 zajmował stanowisko starszego trenera Trud Woroneż. W latach 1960–1962 pracował na stanowisku selekcjonera reprezentacji Rosyjskiej FSRR. Następnie prowadził kluby Lokomotiw Moskwa, ponownie Trud Woroneż, Sierp i Mołot Moskwa, Kubań Krasnodar, Mietałłurg Czerepowiec, Torpedo Taganrog, Sachalin Jużnosachalińsk i Czkałowiec Nowosybirsk. W latach 1967–1968 kierował klubem Lokomotiw Kaługa na stanowisku dyrektora technicznego.
Zmarł w 1989 w Moskwie w wieku 75 lat.
Sukcesy i odznaczenia Sukcesy trenerskie Szachtar Stalino wicemistrz strefy ukraińskiej Drugiej Grupy ZSRR: 1948 brązowy medalista strefy ukraińskiej Drugiej Grupy ZSRR: 1947
Odznaczenia tytuł Zasłużonego Trenera Rosyjskiej FSRR Order Czerwonej Gwiazdy
Przypisy
Bibliografia