W 1923 i 1924 był oficerem rezerwowym 24 pułku ułanów z Kraśnika.
Pełnił urząd sędziego sądu okręgowego, po czym odszedł na emeryturę. Do końca życia pozostawał emerytowanym rotmistrzem i sędzią. Jego żona pochodziła z rodziny Koziebrodzkich.
Na przełomie lipca i sierpnia 1925 w prasie polskiej i austriackiej wielokrotnie informowano o tym, że Maksymilian Frydecki przebywający z powodu choroby w austriackim sanatorium Parsch i oczekujący na operację, z uwagi na osłabienie organizmu został pilnie poddany transfuzji krwi w dniu 16 lipca 1925, której ¾ litra ofiarował mu asystent lekarza w Szpitalu Miłosiernych Braci w Salzburgu, dr Gregor Sachs, po czym inny lekarz, prymariusz dr Rauchenbichler przeprowadził z powodzeniem operację ratującą życie, po której dr Frydecki 25 sierpnia 1925 udał się z powrotem do Polski.
Zmarł 11 stycznia 1927 w Sanoku na atak serca. Dzień później został pochowany na tamtejszym cmentarzu przy ulicy Rymanowskiej. Nagrobek Maksymiliana Frydeckiego wykonał rzeźbiarz lwowski, Bernard Kober.
Przypisy
Bibliografia