Fidel – średniowieczny instrument muzyczny z rodziny skrzypiec.

Nazwa Terminami „fidel” i „fiddle” opisywano w epokach średniowiecza i renesansu różne instrumenty smyczkowe, które wyszły z użycia w XV wieku. We Francji funkcjonowała nazwa vièle, w Polsce prawdopodobnie „gęśle”.

Budowa Wspólnymi cechami fideli były owalny i płaski korpus rezonansowy, często z nieznaczną talią, krótka szyjka zakończona deską kołkową z pionowo ustawionymi kołkami, oraz dwa otwory rezonansowe w kształcie litery C po obu stronach podstawka. Klasyczny, utrwalony w średniowieczu naciąg miał pięć strun, ale występowały również egzemplarze z trzema i czterema. Piąta struna pełniła funkcję burdonowej – zarywano ją kciukiem, podczas gdy pozostałe cztery przeciągano smyczkiem. Paryski dominikanin w XIII wieku opisał strój fideli w traktacie Tractatus de Musica. Podał trzy różne typy stroju: d G g d1 d1, d G g d1 g1 oraz G c g d1.