lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1927 został przeniesiony do Biura Ogólno Administracyjnego Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. W grudniu 1929 otrzymał przeniesienie do 38 pułku piechoty Strzelców Lwowskich w Przemyślu. W marcu 1931 został przeniesiony do Oddziału II Sztabu Głównego. Z dniem 1 listopada 1933 roku został przeniesiony do 6 pułku piechoty Legionów w Wilnie. 27 czerwca 1935 roku został mianowany majorem ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1935 roku i 25. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W sierpniu 1935 został przeniesiony do 4 Dywizji Piechoty w Toruniu na stanowisko szefa sztabu. Później przeniesiony do 2 pułku Strzelców Podhalańskich w Sanoku, w którym w 1939 był dowódcą I batalionu.
W czasie kampanii wrześniowej walczył na stanowisku szefa Oddziału II sztabu Grupy Operacyjnej „Bielsko”. W nocy z 18 na 19 września 1939 w czasie walk w rejonie Maziły-Podlesina został ciężko ranny. Zmarł 25 września 1939 w szpitalu powiatowym w Tomaszowie Lubelskim w następstwie odniesionych ran.