W 1972 otrzymał tytuł profesora nauk ekonomicznych. Od 1972 do przejścia w stan spoczynku w 1999 był pracownikiem naukowym w Szkoły Głównej Planowania i Statystyki (obecnie Szkoła Główna Handlowa), początkowo prowadził badania nad problemami wyboru w gospodarce socjalistycznej, a następnie nad zagadnieniami jej reformowania. W kwietniu 1982 został powołany przez Prezesa Rady Ministrów w skład 26-osobowej Konsultacyjnej Rady Gospodarczej pod przewodnictwem prof. Czesława BobrowskiegoZadania i cele Konsultacyjnej Rady Gospodarczej /w/ "Trybuna Robotnicza", nr 70, 8 kwietnia 1983, str. 1-2.
Po 1989 swoje zainteresowania skierował ku procesom transformacji ustrojowo-systemowej, w latach 1990-1994 kierował Katedrą Polityki Gospodarczej Szkoły Głównej Handlowej.
Jako członek honorowy zasiadał w Fellow Econometric Socjety, należał również do Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego i Rady Programowej czasopisma „Ekonomista”. Wchodził w skład Rady Strategii Społeczno-Gospodarczej przy Radzie Ministrów. Był członkiem Wydziału I - Nauk Społecznych i Komitetu Nauk Ekonomicznych Polskiej Akademii Nauk.
W 2001 Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski odznaczył go Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski za wybitne zasługi dla rozwoju nauk ekonomicznych.