Od 1912 r. siedzibą szkoły był już budynek przy ul. Długiej 19 (obecnie ul. Traugutta 44). W ogrodzie urządzono dwa boiska do gier i zabaw ruchowych. Przy szkole utworzono w 1913 r. Towarzystwo Wpisów Szkolnych w celu zbierania środków finansowych na wspieranie uczennic znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej. Pierwsza grupa maturzystek w liczbie 14 opuściła szkołę w 1909 r. W latach 1906–1914 maturę zdało 135 uczennic. W tym czasie szkoła stała się znaną i cenioną na terenie miasta placówką oświatową, kształcącą młodzież w duchu patriotycznym. Największym szacunkiem i sympatią cieszyły się, oprócz założycielek: Zofia Węgleńska (historia) i Eugenia Leśniewska (literatura powszechna).
I wojna światowa Wybuch I wojny światowej zahamował rozwój szkoły. 20 lipca 1915 r. Austriacy zajęli Radom. Wznowienie zajęć szkolnych pod okupacją austriacką było zasługą Komisji Szkolnej Ziemi Radomskiej (Maria Gajl była jednym z Jej członków), powstałej w 1915 r., a uznanej przez władze okupacyjne w 1916 r. Część uczennic wstąpiła do harcerstwa, zwanego wtedy skautingiem. Drużynową została Stanisława Gajewska, jej następczynią – Maria Cyrańska.