Został wojskowym c. i k. armii. Został awansowany na stopień kadeta rezerwy z dniem 1 stycznia 1903. Od tego czasu był żołnierzem rezerwy 31 pułku artylerii dywizyjnej w Stanisławowie. Został awansowany na stopień podporucznika rezerwy w korpusie oficerów artylerii polowej i górskiej z dniem 1 stycznia 1908. Od tego czasu do ok. 1911 pozostawał oficerem rezerwy w stanisławowskiej jednostce, w 1908 przemianowanej na 31 pułk armat polowych. Od ok. 1912 był podporucznikiem 20 pułku piechoty Obrony Krajowej ze Stanisławowa, najpierw w grupie wojskowych nieaktywnych, a ok. 1913 w grupie żołnierzy rezerwy.
Po wybuchu I wojny światowej jako podporucznik w grudniu 1914 został mianowany na stopień porucznika pospolitego ruszenia na czas wojny z dniem 1 listopada 1914. Jako porucznik w komendzie powiatowej Jędrzejowie pod koniec 1916 otrzymał od cesarza Franciszka Józefa najwyższe pochwalne uznanie za wyśmienitą służbę w szczególnym użyciu. W czerwcu 1918 jako kapitan z tytułem i charakterem pospolitego ruszenia został mianowany kapitanem na czas wojny.