Jeśli gwiazda znajduje się na wysokości innej niż 60 stopni, wówczas obserwator widzi jej dwa osobne obrazy, natomiast w momencie przejścia przez almukantarat te obrazy zlewają się w jeden (i w tym momencie dokonywany jest odczyt czasu).
thumb|Ruch obu obrazów gwiazdy w polu widzenia astrolabium Danjona wyposażonego w ruchomy pryzmat Wollastona W praktyce realizuje się to w nieco zmodyfikowany sposób. Aby umożliwić użycie obiektywu o długiej ogniskowej (co zwiększa dokładność pomiaru) bez niepotrzebnego zwiększania rozmiarów całego narzędzia stosuje się dodatkowe, płaskie zwierciadła, wydłużające drogę światła przez dwukrotne jego odbicie w przeciwnych kierunkach. Ponadto na drodze światła przed okularem umieszcza się pryzmat Wollastona, którego położenie (odległość od okularu) może być płynnie zmieniana przy użyciu śruby mikrometrycznej. Umożliwia to utrzymanie pojedynczego (zlanego) obrazu gwiazdy przez pewien skończony czas. Porównanie kolejnych położeń śruby mikrometrycznej z odpowiadającymi im momentami czasu (oraz znajomość funkcji opisującej zmiany wysokości gwiazdy z czasem) pozwala na uzyskanie wyniku będącego uśrednieniem wielu następujących krótko po sobie pomiarów, co znacząco zwiększa dokładność. Odczyty czasu i pozycji śruby są wykonywane automatycznie.