W 1899 roku amerykańscy archeolodzy z Uniwersytetu Princeton pod kierownictwem Howarda Crosby’ego Butlera (1872–1922) datowali budynek łaźni na podstawie znalezionej w nim mozaiki na rok 473. Położone w środkowej części budynku apsydy zidentyfikowano jako caldarium i frigidarium. Łaźnie były zasilane wodą z cysterny, po której zachowało się dno i której pojemność jest oceniana na 100 tys. litrów. Łaźnie w Serdżilli nie służyły Rzymianom, lecz całej populacji lokalnej. Były formą przejściową pomiędzy rzymskimi termami a muzułmańskim hammamem.
Andron z VI w. – miejsce spotkań mężczyzn – jest jedną z najlepiej zachowanych rzymskich budowli na świecie. Wzniesiony na planie kwadratu, liczy dwa piętra ozdobione portykami z trzema kolumnami na każdym piętrze.
Ruiny trójnawowego kościoła znajdują się 50 m od andronu. Do dziś zachowały się trzy sarkofagi. Kościół datowany jest na rok 372, co czyni go jednym z najstarszych w regionie.
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Syrii Kategoria:Architektura Syrii