Dwór mały|lewo|Dwór Bielskich przed 1939 rokiem Bielscy wybudowali tu w XVIII wieku dwór. Był to długi, parterowy, drewniany dom, na wysokiej podmurówce, kryty wysokim, czterospadowym dachem gontowym. Od strony zajazdu posiadał ganek zwieńczony trójkątnym szczytem wspartym na czterech kolumnach. Ksawery Bielski w II połowie XIX wieku rozbudował lewe skrzydło, dodając 4 pokoje. Wnętrze mieściło obszerny korytarz i 14 pokoi. Całą szerokość domu zajmował też ogród zimowy, do którego przylegał duży salon, który, podobnie jak biblioteka, był umeblowany intarsjowanymi meblami mahoniowymi. Na ścianach wisiało wiele cennych obrazów, m.in.: Święta Rodzina, uważana za oryginał Rubensa, dwa obrazy Greuze'a. Wszystkie obrazy zostały zrabowane przez wojska niemieckie w 1915 roku. W czasie II wojny światowej zrabowano pozostałe ruchome resztki. W czasie wojny dwór spłonął.
Dwór stał wśród wielkiego parku, którego powierzchnia początkowo miała 15 ha, ale na początku XX wieku dodano kolejne 12 ha. W 1910 roku park przeprojektował Franciszek Szanior. Przed domem rozciągał się ogromny trawnik.